Ottoman Janissaries Regiment

Janczarzy (z tureckiego „nowy żołnierz”) byli elitarną piechotą Imperium Osmańskiego. Korpus Janczarów został założony w 1383 roku przez sułtana Murada I, aby zapewnić mu zdyscyplinowane i lojalne oddziały na potrzeby jego ekspansjonistycznych kampanii. Janczarzy rekrutowali się z chrześcijańskich państw wasalnych Imperium Osmańskiego w Europie, stosując system „devsirme”, polegający na przyjmowaniu chłopców w wieku 6-14 lat i nawracaniu ich na islam. Dzieci te były indoktrynowane i wychowywane w surowej dyscyplinie i szkoleniu, idealnym do tworzenia siły bojowej.

Korpus był podzielony na „orty”, czyli jednostki odpowiadające batalionowi, a u szczytu potęgi janczarów pod koniec XVI wieku było ich 196. Były one podzielone na oddziały graniczne (Cemaat), formacje dworu sułtana i straży przybocznej (Beylikowie), rezerwy prowincjonalne (Sekbanowie) oraz oddziały kadetów (Ajemi). Każdej Orcie przewodził Cobaci, czyli „Gotownik Zupy” – tytuł oznaczający pokorę wobec sułtana, oraz Asci Usta (Mistrz Kuchni). Tradycje kulinarne odgrywały ważną rolę w całym Korpusie Janczarów, ponieważ skuteczni dowódcy powinni być w stanie zapewnić swoim ludziom byt.

Pomimo dyscypliny i imponującego dorobku wojennego janczarów, byli oni również pionierami wielu osiągnięć militarnych. Nosili mundury i charakterystyczne nakrycia głowy w czasach, gdy mundury wojskowe były praktycznie niespotykane. Byli pierwszymi jednostkami wojskowymi, które maszerowały w rytm muzyki, a także pierwszymi, które powszechnie używały broni palnej. Fakt, że byli płatnymi żołnierzami i mieszkali w zorganizowanych koszarach, był również nietypowy z zachodniego punktu widzenia.

Warto zwrócić uwagę na status społeczny Korpusu Janczarów; Nie będąc ani wolnymi ludźmi, ani zwykłymi niewolnikami, stworzyli własną klasę społeczną. Agha, dowódca Korpusu, był jednym z najpotężniejszych ludzi w Imperium Osmańskim, a z biegiem lat janczarzy zaczęli pełnić ważne funkcje rządowe i zajmować się rzemiosłem. Ten wzrost władzy okazał się dla nich zgubny, ponieważ stali się de facto kreatorami królów, zabijając sułtanów, których nie akceptowali, stając się skorumpowaną parodią swojej wcześniejszej chwały i prawem samym dla siebie. Koniec Korpusu Janczarów nastąpił w 1826 roku, kiedy sułtan Mahmud II zainicjował „Pomyślny Incydent”, w wyniku którego stracono tysiące janczarów i rozwiązano Korpus.

Ten zestaw zawiera 24 metalowe figurki przedstawiające janczarską Ortę, 12 figurek z bronią palną i 12 z bronią białą, które podkreślają zarówno jednolitość, jak i różnorodność formacji janczarów.

Zestaw zawiera:

Modele do gry Pike & Shotte, są niesklejone i niepomalowane.